آریا بانو - آخرین خبر / خیلی وقتها در بحث با دیگران بهجای اینکه دربارهٔ «چی گفته شده» حرف بزنیم، بحث میرود به سمت «کی گفته». سنش، ظاهرش، سابقهاش، نیتش، یا حتی تیپ شخصیتیای که به او نسبت میدهیم، ناگهان مهمتر از اصل حرف میشود. اینجا دقیقاً جایی است که مغالطهٔ «حمله به شخص» وارد میشود.
🔸 این مغالطه زمانی رخ میدهد که نقدِ یک ایده، تبدیل میشود به قضاوت دربارهٔ هویت گوینده. انگار با بیاعتبار کردن آدم، حرفش هم خودبهخود باطل میشود.
🔸 حمله به شخص، بحث را احساسی میکند و راه تفکر انتقادی را میبندد. چون ذهن بهجای سنجیدن استدلال، درگیر دفاع یا حمله میشود.
بازار ![]()
🔸 این مغالطه بهویژه در شبکههای اجتماعی رایج است؛ جایی که برچسب زدن، سریعتر از فکر کردن جواب میدهد.
🔸 راه شناختش ساده اما نیازمند تمرین است: هر وقت نقدی شنیدی که بهجای جملهها، روی شخصیت تمرکز دارد، احتمالاً با مغالطه طرفی.
📌 در چنین مواقعی باید از خودمان بپرسیم: اگر همین حرف را آدم دیگری میزد، با همان پیشفرضها قضاوتش میکردم؟
#تفکر_انتقادی
#مغالطه_شناختی
#سواد_رسانه