آریا بانو - یکی از چهرههای مهم طنز و سینمای ایران سالها قبل فعالیت رسانهای خود را از روزنامهنگاری ورزشی آغاز کرده بود.
امیرمهدی ژوله را امروز همه با حضور پررنگ دنیای طنز، نویسندگی و بازیگری میشناسند؛ چهره سرشناسی که سالهاست در تلویزیون، سینما و شبکههای اجتماعی حضوری پررنگ دارد اما خیلیها یادشان رفته که ژوله، قبل از ورود به دنیای سینما یکی از روزنامهنگاران ورزشی دهه ۸۰ بود؛ آن هم در دورانی که مطبوعات ورزشی ایران یکی از طلاییترین نسلهای خود را سپری میکرد.
این تصویر جذاب قدیمی، بریدهای از روزنامه «جهان فوتبال» در سال ۱۳۸۳ است؛ مطلبی به قلم امیرمهدی ژوله با تیتر جالب و کنایهآمیز «حرفهایهای نادان». روزنامهنگار آن روزها جوان که زیر نظر پژمان راهبر در تحریریه جهان فوتبال قلم میزد.
اوایل دهه ۸۰، فوتبال ایران تازه وارد عصر لیگ حرفهای شده بود؛ دورانی پر از شعارهای مدرن، قراردادهای نجومی، ستارههای پولدار شده و البته بینظمیهایی که هنوز هم بخشی از فوتبال ایران را رها نکردهاند.
ژوله در این مطلب با زبان طنز تلخ و کنایههای جالب، سراغ یکی از عجیبترین تناقضهای فوتبال ایران رفته بود: بازیکنانی که در ظاهر حرفهای بودند اما ابتداییترین اصول حرفهایگری را رعایت نمیکردند.
موضوع اصلی گزارش هم درباره تغذیه فوتبالیستها و علاقه عجیب برخی بازیکنان آن دوره به نوشابههای گازدار، کباب و سبک زندگی غیرحرفهای بود؛ در شرایطی که فوتبال دنیا سالها بود چنین چیزهایی را ممنوع کرده بود.
دیدن این صفحه قدیمی، یک نکته مهم دیگر را هم یادآوری میکند؛ نقش روزنامههای ورزشی آن زمان در ساختن نسل مهمی از روزنامهنگاران و چهرههای که بعد از پوسته ورزش خارج شدند و وارد بالاترین سطح سایر عرصهها از جمله هنر شدند.
در آن دوران جهان فوتبال یکی از مهمترین روزنامههایی بود که به محلی برای ظهور نسل تازهای از نویسندهها و خبرنگارهایی تبدیل شد که بعدها هرکدام مسیر متفاوتی پیدا کردند.
شاید عجیبترین نمونه هم همین امیرمهدی ژوله باشد؛ نویسندهای که از نقد تغذیه فوتبالیستها و ستونهای ورزشی، به یکی از چهرههای مهم طنز ایران تبدیل شد.