آریا بانو - با نزدیک شدن به آغاز رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی، تیمهای ملی تنها به فکر تمرین و مسابقه نیستند؛ بسیاری از آنها تلاش کردهاند ورود خود را به این تورنمنت بزرگ به رویدادی نمایشی و بهیادماندنی تبدیل کنند. از کاروانهای عظیم موتورسیکلت و خودرو گرفته تا مراسم سنتی، موسیقی زنده و استقبالهای غیرمعمول، ورود برخی تیمها بیشتر به جشن شباهت داشته تا یک سفر ورزشی ساده.
به گزارش خبرفوری، یکی از جالبترین صحنهها مربوط به تیم ملی برزیل بود. بازیکنان برزیل هنگام ترک کشور با مراسمی ویژه بدرقه شدند. هواپیمای تیم ملی، که ارزشی در حدود ۱۵۰ میلیون پوند عنوان شده، پیش از پرواز با مراسمی نمادین مورد استقبال قرار گرفت. خودروهای آتشنشانی با پاشیدن ستونهای آب روی هواپیما تونلی آبیرنگ ایجاد کردند؛ رسمی که معمولاً برای پروازهای ویژه یا مناسبتهای خاص انجام میشود. این مراسم حالتی نمادین داشت و به نوعی آغاز سفر برزیل برای فتح جام جهانی تلقی شد.
تیم ملی ترکیه نیز سفری کاملا متفاوت داشت. هنگام حرکت تیم به سمت فرودگاه، بیش از صد خودرو و موتورسیکلت در یک کاروان بزرگ آنها را همراهی کردند. در برخی مسیرها حتی ترافیک و حرکت عادی خودروها متوقف شد تا بازیکنان بتوانند در میان شور و هیجان هواداران راهی فرودگاه شوند. پرچمهای ترکیه در خودروها دیده میشد و هواداران در طول مسیر با بوق زدن و شعار دادن بازیکنان را بدرقه میکردند.
بیشتر بخوانید:
پیشنهاد بیشرمانه اینفلوئنسر بدکاره به دروازهبان پاریس
آیا جامجهانی امسال سیاسیترین جام جهانی ادوار است؟
چرا لباس تیم ملی فرانسه مورد توجه طرفداران مد قرار گرفت؟ | مُدلیستها در آفساید
سنگال نیز رویکرد متفاوتی را انتخاب کرد. مسئولان فوتبال این کشور پیش از عزیمت تیم، مراسم شام رسمی بزرگی در ورزشگاه ملی برگزار کردند. در این مراسم بازیکنان، اعضای کادر فنی و برخی شخصیتهای سیاسی و ورزشی حضور داشتند. هدف از این گردهمایی ایجاد روحیه و تقویت همبستگی تیمی پیش از ورود به مهمترین رقابت فوتبالی جهان عنوان شد.
در سوی دیگر، بازیکنان ژاپن پس از ورود به آمریکای شمالی با صحنهای غیرمنتظره مواجه شدند. آنها در شهر مونتری با کلاههای سنتی مکزیکی یا «سومبررو» مورد استقبال قرار گرفتند. تصاویر منتشرشده نشان میداد که برخی بازیکنان، از جمله چهرههای شناختهشده تیم، با لبخند این کلاهها را بر سر گذاشته و با استقبالکنندگان عکس گرفتهاند. این صحنه فضای صمیمانه و فرهنگی جالبی میان میزبان و میهمان ایجاد کرد.
برای تیم ملی آفریقایی کیپورد یا دماغه سبز، ماجرا حتی احساسیتر بود. این کشور برای نخستینبار توانسته به جام جهانی راه پیدا کند و به همین دلیل ورود تیم به آمریکا به جشن بزرگی تبدیل شد. آواز، رقص و مراسم محلی بخش مهمی از استقبال از بازیکنان را تشکیل میداد و احساس غرور ملی بهوضوح در میان هواداران دیده میشد.
قهرمان جهان، فرانسه، رویکردی رسمیتر داشت. پیش از سفر تیم، مراسم بدرقهای با حضور مقامهای بلندپایه از جمله رئیسجمهور برگزار شد. پیامهای حمایت و آرزوی موفقیت برای بازیکنان ارائه شد و تلاش شد اهمیت ملی این رقابتها برجسته شود.
در مقابل این نمایشهای بزرگ، تیم ملی انگلیس مسیری آرامتر را انتخاب کرد. بازیکنان انگلیس تحت هدایت مربی جدید خود بدون مراسمهای پرزرقوبرق وارد آمریکا شدند و تمرکز بیشتری روی آمادهسازی فنی داشتند. آنها پیش از آغاز مسابقات اصلی، برنامههایی برای تمرین و انجام دیدارهای تدارکاتی در نظر گرفتهاند.
جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم بزرگترین دوره تاریخ این رقابتها محسوب میشود و به نظر میرسد رقابت میان کشورها حتی پیش از شروع مسابقات آغاز شده است؛ رقابتی که اینبار نه در زمین فوتبال، بلکه در نحوه ورود و نمایش شور ملی دیده میشود.