آریا بانو - تلویزیون فیفا در گفتگویی متفاوت با دروازه بان شماره یک تیم ملی فوتبال ایران به مسیر سخت او از زندگی عشایری تا شماره یک شدن در جام جهانی پرداخته است.
علیرضا بیرانوند دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران در گفتوگویی احساسی با تلویزیون فیفا، از مسیر دشواری گفت که او را از زندگی عشایری و روزهای سخت کودکی به پیراهن تیم ملی و حضور در بزرگترین رویدادهای فوتبال جهان رسانده است.
بیرانوند در این گفتوگو با مرور خاطرات گذشته، بارها به سختیهای دوران کودکی و مشکلات مالی خانوادهاش اشاره کرد و از نقش رویاپردازی در ساختن آینده خود سخن گفت.
او اظهار داشت: روزهای خیلی سختی را در بچگی داشتم. ما جزو عشایر بودیم و در شهر زندگی نمیکردیم. از نظر مالی شرایط بسیار سختی داشتیم اما همیشه رویاهایم را دنبال میکردم.
دروازهبان شماره یک تیم ملی با لحنی احساسی از تصمیم بزرگ خود برای مهاجرت به تهران نیز پرده برداشت؛ تصمیمی که بدون اطلاع خانواده گرفته شد.
بیرانوند گفت: دوستانم تصمیم گرفتند به تهران بیایند و من هم بدون اینکه به خانوادهام چیزی بگویم، راهی تهران شدم. وقتی رسیدم، هم دنبال کار بودم و هم دنبال جایی برای خوابیدن.
او در ادامه به افرادی اشاره کرد که در روزهای دشوار زندگی به او کمک کردند و افزود: «آقایی به نام حسین فیض به من کمک کرد و شرایطی فراهم شد تا بتوانم در تمرینات حاضر شوم. همان روزها بود که در کنار فوتبال برای تأمین هزینههای زندگی کار میکردم.
کاپیتان سابق تیم ملی با افتخار از نخستین شغل خود یاد کرد و گفت: کارم را با رفتگری آغاز کردم و هیچ وقت از آن خجالت نکشیدم. اتفاقاً به آن افتخار میکنم. کار بسیار سختی بود اما همان سختیها بعدها به اتفاقات خوب زندگی من تبدیل شد.
بیرانوند که در طول مصاحبه بارها بر اهمیت امید و رویا تأکید داشت، ادامه داد: همیشه با رویاهایم زندگی کردم. هیچ وقت دست از تلاش برنداشتم. بعد از مدتی برای نفت تهران بازی کردم و همان فرصت باعث شد به تیم ملی دعوت شوم.
دروازهبان تیم ملی در پایان صحبتهایش تأکید کرد که مسیر زندگی و فوتبالش را الگویی برای جوانانی میداند که با وجود مشکلات فراوان به دنبال تحقق آرزوهای خود هستند.
او گفت: همیشه دوست داشتم پیشرفت کنم. مسیری که در فوتبال طی کردم برای خودم یک الگو است؛ اینکه اگر رویا داشته باشی و برایش بجنگی، میتوانی از سختترین شرایط به بالاترین سطح برسی.