آریا بانو - در یک عملیات بی سابقه و استراتژیک، از رمزهای موسیقایی برای بازپسگیری جزایر سه گانه استفاده شد. چرا اسامی «گوگوش»، «رامش» و «مهستی» به عنوان کدهای ملی انتخاب شدند؟ در این گزارش به تحلیل ابعاد نمادین این عملیات میپردازیم.
در یک رویداد تاریخی و سرنوشتساز، ارتش ایران در تاریخ ۹ آذر ۱۳۵۰ هجری شمسی، مصادف با ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ میلادی، با ورود به جزایر سهگانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، حاکمیت ملی خود را بر این مناطق استراتژیک تثبیت کرد. این عملیات غرورآفرین، پس از رفع معارضه بریتانیا، با موفقیت به انجام رسید و پرچم سرافراز ایران بر فراز این جزایر به اهتزاز درآمد.
به گزارش تابناک، این اقدام قاطعانه در زمانی صورت گرفت که هنوز کشوری تحت عنوان امارات متحده عربی اعلام موجودیت نکرده بود. اسناد و روایتهای مسئولان وقت دوران پهلوی، جزئیات جذابی از نحوه اعمال حاکمیت و کنترل ایران بر این جزایر را فاش میسازد.
رمزهای پنهان عملیات: گوگوش، رامش و مهستی
یکی از جنبههای جالب توجه این عملیات، استفاده از اسامی رمز ویژهای بود که برای جزایر سهگانه تعیین شده بودند. به گفته یکی از مقامات وقت، نامهای سه خواننده برجسته و محبوب آن دوران، یعنی مهستی، رامش و گوگوش، به عنوان رمزهای عملیاتی برای این جزایر انتخاب شده بودند. این انتخاب، نشاندهنده تلفیقی از فرهنگ و اقتدار ملی در آن برهه از تاریخ ایران است.
عملیات بازپسگیری این جزایر، با وجود موفقیتآمیز بودن، با ایثار و فداکاری همراه بود. متاسفانه، این ماموریت به شهادت تعدادی از سربازان جان بر کف ایرانی نیز منجر شد که نام و یادشان همواره در تاریخ این سرزمین جاودان خواهد ماند.
جزایر سهگانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، به دلیل موقعیت استراتژیک خود در دهانه خلیج فارس، از اهمیت ژئوپلیتیکی بالایی برخوردارند. بازپسگیری و اعمال حاکمیت ایران بر این جزایر، گامی مهم در حفظ منافع ملی و تمامیت ارضی کشور محسوب میشود.