آریا بانو - خراسان / چرا ارگونومی تجهیزات آموزشی و کفش غیراستاندارد سلامت اسکلتی نسل درحال رشد را تهدید میکند؟
موقع خریدکفش به چه نکاتی دقت کنیم؟
پا قلب دوم وپایه نگهدارنده تمامی ساختاراسکلتی بدن است؛ با این حال،درفصل بازگشایی مدارس اغلب نگاه زیباییشناختی برملاحظات سلامت و پزشکی غلبه میکند. کفش غیراستاندارد نهتنها زمینه انحراف انگشتان و تشکیل میخچه را فراهم میسازد، بلکه اختلال درچرخه گامبرداری وتغییرراستای ستون فقرات را رقم میزند.یک پاپوش آموزشی مناسب باید سبک و دارای انعطاف کافی درپنجه باشد،درحالی که بخش پاشنه برای ایجاد ثبات حرکتی، محکم و با ارتفاع مجاز۱تا ۱.۵سانتیمترطراحی شود.کفی کفش باید نرم، دارای خاصیت ضربهگیری، ضدلغزش ودرصورت امکان قابل شست وشو یا تعویض باشد. رویه کفش نیز نیازمند موادی با تبادل هوایی مناسب، مانند چرم طبیعی یا الیاف تنفسپذیراست تا ازتعریق مداوم و رشد عفونتهای قارچی درفصول مختلف جلوگیری به عمل آید.
موقع امتحان کردن کفش این اشتباهات را نکنید
بررسی دقیق ابعاد پا اصلیترین مرحله خرید کفش است. درزمان پروباید دستکم نیم تا یک سانتیمتر فضای خالی میان نوک بلندترین انگشت و دیواره کفش باقی بماند تا پای کودک هنگام جهش وراه رفتن تحت فشار مکانیکی قرارنگیرد. به دلیل تغییرات فیزیولوژیک وتورم طبیعی بافتها درطول روز، کفش باید حتماً درنوبت عصریا پس ازتحرک ورزشی خریداری شود؛ خرید درساعات اولیه صبح خطا درانتخاب سایزرا بههمراه دارد.همچنین استفاده ازکفشهای دست دوم دیگرکودکان خطایی رایج وخطرسازاست؛ زیرا کفش شکل قالب پای صاحب قبلی را گرفته و میتواند عادات حرکتی نادرست را به کودک جدید تحمیل کند. والدین باید به یاد داشته باشند که دردورههای جهش رشدی، پای کودکان باید هر۳تا۴ماه مجدداً اندازهگیری شود وکفشهای نامناسب بلافاصله تعویض شوند. بستهشدن چسبی یا بندداراستاندارد ازلغزش پا جلوگیری میکند، درحالیکه استفاده ازکفشهای بدون پشت، صندل و پنجهباریک درمحیط مدرسه باید کاملاً متوقف شود.
چرا نیمکت و میزاستاندارد روی سلامت کودک اثرمیگذارد ؟
زنجیره سلامت جسمانی دانشآموز تنها درپا متوقف نمیشود، بلکه نحوه نشستن درکلاس درس استمرار این فرایند است. صندلیهایی که امکان نشستن۹۰ درجهای زانو و قرارگرفتن کامل کف پا روی زمین را فراهم نکنند،فشارمضاعفی بردیسکهای کمری وارد میآورند. لبه جلویی نشیمنگاه نباید به زیر رانها فشار وارد کند تا گردش خون وریدی مسدود نشود.میزآموزشی نیز باید درارتفاعی تنظیم شود که زاویه ساعد با بازو بین۹۰ تا۱۰۰درجه تثبیت شود و فشار از روی کمربند شانهای برداشته شود. رعایت فاصله استاندارد۳۰تا۴۰سانتیمتری چشم تا کتاب یا دفتر، ازخم شدن گردن به جلو و ایجاد قوز پیشگیری میکند. علاوه بر چیدمان مبلمان، زاویه تابش نورنیز اهمیت دارد؛ روشنایی باید متناسب با دست غالب کودک (ازسمت چپ برای راستدستها و بالعکس) تأمین شود تا سایهاندازی روی دفتر موجب جلو کشیدن بیش از حد سر نشود.
حالا باید چه کارکرد؟
مدیریت سلامت حرکتی دانشآموزان مستلزم تغییر نگرش درخانوادهها و نظام تجهیز مدارس است. خانوادهها با انتخاب پاپوشهای ارگونومیک، عدم استفاده از مدلهای غیراستاندارد و توجه به تغییرات سایز درسنین رشد، سلامت حرکتی فرزندان را بیمه میکنند.درمدارس نیز باید فرهنگ حرکتی اصلاح شود؛ تغییر وضعیت هر۳۰تا ۴۵دقیقه یکبار و بلند شدن کوتاه کودکان از نیمکت، بار استاتیک وارد بر ستون فقرات را کاهش میدهد.