شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵
اجتماعی

روایت شهادت دختر خردسال در حمله گروهک تروریستی

روایت شهادت دختر خردسال در حمله گروهک تروریستی
آریا بانو - مادر شهید ، با روایت لحظات تلخ حمله تروریستی گروهک جیش‌الظلم به خانواده‌اش، از شهادت دختر یک‌سال‌ونیمه خود در آغوشش گفت.
  بزرگنمايي:

آریا بانو - مادر شهید ، با روایت لحظات تلخ حمله تروریستی گروهک جیش‌الظلم به خانواده‌اش، از شهادت دختر یک‌سال‌ونیمه خود در آغوشش گفت.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، زینب بامری، مادر شهید، با روایت لحظات تلخ حمله تروریستی گروهک جیش‌العدل به خانواده‌اش، از شهادت دختر یک‌سال‌ونیمه خود در حالی سخن گفت که او را در آغوش داشت و هیچ کاری برای نجات جانش از دستش برنمی‌آمد.
بامری با اشاره به حادثه ۱۴۰۳ اظهار کرد: مانند دیگر خانواده‌ها، در آستانه عید نوروز لباس‌های نو تهیه کرده بودیم تا به دیدار خانواده برویم. حدود ساعت هشت شب، چند دقیقه پس از حرکت و عبور از کاشت، ناگهان صدای شلیک گلوله بلند شد.
وی ادامه داد: خودروی ما پشت سر خودروی تکاوران نیروی انتظامی در حرکت بود که ناگهان هدف حمله قرار گرفت. همسرم توانست خودرو را به کنار جاده هدایت کند و با صدای بلند فریاد زد که «شلیک نکنید، زن و بچه همراه من است»، اما پیش از آنکه جمله‌اش تمام شود، هدف گلوله قرار گرفت. برادر همسرم نیز برای کمک پیاده شد، اما او هم مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
این مادر داغدار با توصیف لحظات هولناک آن شب گفت: من مانده بودم و سه دختر کوچک در تاریکی و زیر باران گلوله‌ها؛ نمی‌دانستم همسرم زنده است یا نه و برادر همسرم چه وضعیتی دارد. تنها دغدغه‌ام نجات فرزندانم بود و در آن لحظات از حضرت زینب(س) کمک خواستم.
بامری درباره وضعیت دختر کوچکش افزود: وقتی تیراندازی متوقف شد، متوجه شدم مهدیس در آغوشم زخمی شده است. گلوله به پهلویش اصابت کرده و چند ترکش نیز نزدیک قلب کوچکش قرار گرفته بود. تمام بدنش می‌لرزید و من شاهد جان دادن دختر کوچکم در آغوشم بودم؛ در حالی که حتی نمی‌توانستم کاری برای آرام کردنش انجام دهم.
وی با بیان اینکه در آن لحظات نگران همسر و دو دختر دیگرش نیز بوده است، گفت: بارها همسرم را صدا زدم و از او درباره وضعیت مهدیس کمک خواستم، اما پاسخی نشنیدم. دختر دیگرم نیز به سختی نفس می‌کشید و نمی‌دانستم برای کدام‌یک از عزیزانم باید گریه کنم.
مادر شهید مهدیس در ادامه از انتقال مجروحان به بیمارستان خبر داد و اظهار کرد: سرانجام خودرویی برای انتقال ما حرکت کرد. همسرم با وجود جراحات تلاش می‌کرد ما را به سمت خاش برساند، اما من دیگر توان نگه داشتن مهدیس را نداشتم. دختر کوچکم را که در آغوشم جان می‌داد، از خود جدا کردم و داخل خودرو گذاشتم.
بامری با اشاره به لحظه ورود به بیمارستان گفت: وقتی به بیمارستان رسیدم، پارچه سفیدی روی صورت دخترم کشیده بودند. مهدیس یک‌سال‌ونیمه با لباس صورتی از دنیا رفت و من حتی نتوانستم برای آخرین بار او را در آغوش بگیرم.
وی در پایان با بیان اینکه این حادثه زندگی خانواده‌اش را برای همیشه تغییر داده است، از داغ سنگین از دست دادن دختر خردسالش سخن گفت؛ کودکی که باید در کنار خانواده، روزهای شیرین کودکی را تجربه می‌کرد، اما قربانی حمله تروریستی شد.


نظرات شما