آریا بانو - در طبقه دوم هتل وستین کاپلی پلیس در محله بکبی شهر بوستون، سه سرآشپز تیم ملی فوتبال نروژ مشغول آماده کردن ناهار هستند؛ یک روز مانده به آخرین دیدار مرحله گروهی جام جهانی مقابل فرانسه.
به گزارش خبرفوری، آنها اکنون بیستونهمین روز حضور خود در اردوی تیم را سپری میکنند. روزانه چهار وعده غذایی برای ۶۱ نفر آماده میشود و با اضافه شدن رئیس فدراسیون فوتبال نروژ و چند مقام دیگر، شمار افرادی که باید تغذیه شوند به حدود ۷۰ نفر رسیده است.
صعود نروژ به مرحله یکشانزدهم نهایی و رویارویی با ساحل عاج در روز سهشنبه قطعی شده و حالا همه در رویای حضور در فینال ۱۹ ژوئیه هستند؛ اتفاقی که به معنای ۵۴ روز اقامت در آمریکا و آماده کردن ۲۱۶ وعده غذایی خواهد بود.
بیشتر بخوانید:
ماجرای جنجالی فروش «گوشت آدم» در پلتفرم فروش چینی !
ارلینگ هالند میگوید فقط به سیدنی سوئینی فکر میکند !
نمکی که گندید! | افسانه «نصرت گُکچه» چگونه ترک برداشت؟
اما برخلاف تصور، آشپزها مجبور نیستند برای تهیه مواد اولیه به فروشگاههای محلی هجوم ببرند. آنها بخش بزرگی از مواد غذایی مورد نیاز را از همان ابتدا از نروژ با خود آوردهاند.
آرون اسپلند، سرآشپز تیم، میگوید: «حدود ۳۰۰ کیلوگرم سالمون، قزلآلای قطبی، هالیبوت و ماهی قزلآلا از نروژ آوردیم. علاوه بر آن، ۱۰۰ کیلوگرم پنیر یارلسبرگ و ۸۰ کیلوگرم پنیر قهوهای نروژی نیز همراه ماست.»
اکنون که تیم به مرحله حذفی رسیده، سفارش جدیدی از ماهی تازه نروژی نیز در راه است. باقیمانده ذخایر فعلی باید از مقر اولیه تیم در گرینزبورو، ایالت کارولینای شمالی، با یک پرواز چهار ساعته به دالاس منتقل شود. برای حفظ کیفیت گوشت و ماهی، فریزرهای ویژهای در هواپیما قرار داده میشود تا دمای مواد غذایی بین منفی ۴ تا منفی ۱۵ درجه سانتیگراد باقی بماند.
اصرار نروژیها بر استفاده از محصولات کشورشان بیدلیل نیست. سالمون نروژی در جهان به «واگیوی اقیانوس» شهرت دارد و از آنجا که صادرات غذاهای دریایی حدود ۱۰ درصد اقتصاد این کشور را تشکیل میدهد، تهیه و ارسال این محصولات به آمریکا مشکل خاصی ایجاد نکرده است.
اسپلند میگوید: «ما ارتباطات بسیار خوبی داریم. نروژ هر روز به سراسر جهان محصولات دریایی صادر میکند و به همین دلیل توانستیم دقیقاً همان کیفیتی را که میخواستیم تهیه کنیم. بازیکنان غذای سالم و طبیعی دوست دارند و ما هم تلاش کردیم بهترین مواد اولیه را در اختیارشان بگذاریم.»
اسپلند، اریک توفته و کریستین کارلسون سه آشپزی هستند که وظیفه تأمین انرژی بازیکنان نروژ، از جمله ارلینگ هالند، را بر عهده دارند.
برای اسپلند و توفته، این نخستین تجربه همکاری با یک تیم فوتبال است. اسپلند در سال ۲۰۲۲ مدال طلای مسابقات جهانی سرآشپزان جوان را برای نروژ کسب کرده و توفته نیز در چندین رستوران ستارهدار میشلن فعالیت داشته است. اما کارلسون از سال ۱۹۹۸ عضو کادر تیم ملی است و ذائقه بازیکنان را به خوبی میشناسد.
او میگوید: «قبلاً بازیکنان میگفتند یک همبرگر یا پیتزا بدهید، کافی است. اما امروز همه میدانند بدنشان ابزار کارشان است و باید از آن مراقبت کنند.»
فردریک آورسنس، هافبک بنفیکا، از جمله بازیکنانی است که علاقه زیادی به تغذیه دارد و مرتب درباره مواد غذایی سؤال میپرسد. پاتریک برگ نیز رژیم بسیار دقیقی را دنبال میکند و گلوتن و لاکتوز را از برنامه غذایی خود حذف کرده است.
هالند نیز علاقه فراوانی به غذا دارد. کانال یوتیوب او نشان داده که روزانه حدود ۶ هزار کالری مصرف میکند و به انواع استیک، گوشت گاو، جگر، عسل خام و شیر خام علاقه دارد.
اسپلند با خنده میگوید: «شیر خام در آمریکا ممنوع است، بنابراین از شیر بدون لاکتوز استفاده میکنیم؛ بهویژه برای بازیکنانی که احساس میکنند بدنشان با این نوع شیر سازگارتر است.»
کارلسون درباره ستاره منچسترسیتی میگوید: «هالند عاشق غذاست. با آن حجم از دوندگی و درگیری، به انرژی زیادی نیاز دارد. او و چند بازیکن دیگر از اینکه غذاها را ساده، سالم و بدون پیچیدگی درست میکنیم، بسیار راضی هستند و حتی دستور پخت بعضی غذاها را از ما خواستهاند.»
ناهار روز پنجشنبه شامل سالمون با سس پونزو، انبه، باقلای سبز، آووکادو، کنجد، سس مایونز فلفلی، پیازچه و برنج سفید بود؛ غذایی که برای تمرین بعدازظهر آماده شده بود.
آشپزها با پزشکان و متخصصان بدنسازی تیم همکاری نزدیکی دارند تا هر وعده غذایی ترکیب مناسبی از پروتئین، کربوهیدرات، اسیدهای چرب امگا۳، ویتامین D، کلسیم، آهن و منیزیم داشته باشد.
اسپلند میگوید: «هدف ما دنبال کردن یک ماده مغذی خاص نیست، بلکه تهیه وعدههایی کامل است که هم به عملکرد بهتر بازیکنان کمک کند و هم روند ریکاوری آنها را سرعت ببخشد.»
پس از اینکه چند بازیکن در دیدار مقابل سنگال دچار گرفتگی عضلات شدند، کادر پزشکی میزان آب بدن آنها را بررسی کرد. به همین دلیل آشپزها مقدار کمی نمک بیشتر به غذاها اضافه کردهاند تا بازیکنان آب بیشتری بنوشند.
با این حال، هفتهای یک بار نیز نوبت «غذای آزاد» است؛ تاکو، پیتزا یا همبرگر خانگی. اسپلند میگوید: «اگر همیشه غذای کاملاً رژیمی بخورید، بعد از مدتی خسته میشوید. گاهی باید تنوع ایجاد کرد.»
برای ایجاد حس خانه، آشپزها حتی دستگاه وافلساز، مربای توتفرنگی و تمشک، خاویار تیوبی نروژی، شکلات صبحانه نوگاتی و پنیر قهوهای را نیز از کشورشان آوردهاند.
محبوبترین غذای بازیکنان اما فرنی جو دوسر کارلسون است؛ غذایی که یک ساعت در شیر پخته میشود و با موز، مغزها، انواع توت، عسل و دارچین سرو میشود و انرژی ماندگاری برای شروع روز فراهم میکند.
قهوه نیز بخش جداییناپذیر زندگی فوتبالیستهای مدرن است. به همین دلیل سرآشپزها دانههای قهوه مخصوص خود و چهار دستگاه قهوهساز را به آمریکا آوردهاند؛ حتی یولیان ریرسون، مدافع راست تیم، دستگاه شخصی خودش را نیز همراه دارد.
آنها تلاش کردهاند فضای صرف غذا رسمی و خشک نباشد. غذاها بهصورت جداگانه برای هر بازیکن سرو میشود تا هر وعده، علاوه بر تأمین نیازهای تغذیهای، حس صمیمیت و آرامش خانه را نیز برای بازیکنان نروژ زنده کند.