توپ طلا آرزوی بچگی من بود؛ برای بردن آن باید پیراهن روسونری را می‌پوشیدم

آریا بانو - آندری شوچنکو، مهاجم پیشین میلان و برنده توپ طلای ۲۰۰۴، از رویای کودکی‌اش برای کسب این جایزه و نقش میلان در تحقق آن صحبت کرد.

آندری شوچنکو در گفت‌وگو با نشریه فورفورتو، از رویای دیرینه‌اش برای کسب توپ طلا پرده برداشت و توضیح داد که چگونه پیوستن به میلان در سال ۱۹۹۹، مسیر او را برای رسیدن به این افتخار هموار کرد.
مهاجم پیشین تیم ملی اوکراین که در سال ۲۰۰۴ توپ طلا را به دست آورد، گفت کسب این جایزه از دوران کودکی یکی از بزرگ‌ترین اهداف فوتبالی‌اش بود. او همچنین به خاطره دیدار با آریدو برایدا، مدیر اجرایی وقت میلان، در کیِف اشاره کرد؛ دیداری که در جریان آن، برایدا پیراهن میلان با نام شوچنکو را به او هدیه داد. شوچنکو درباره جمله‌ای که در آن ملاقات شنید، گفت: «تنها راه بردن توپ طلا، بازی کردن برای میلان است.»
او تأکید کرد که برای متقاعد شدن به حضور در این باشگاه، به توضیحات بیشتری نیاز نداشت؛ چراکه بازی برای میلان به‌خودی‌خود افتخاری بزرگ بود و در عین حال، او رویای کسب توپ طلا را در سر داشت.
شوچنکو در مورد مسیر رسیدن به توپ طلا گفت: «چند فصل بود که گل‌های زیادی به ثمر می‌رساندم و می‌دانستم بازی در باشگاه بزرگی مثل میلان، شانس رقابت برای کسب این جایزه را به من می‌دهد. پیروزی مقابل ترکیه در مرحله مقدماتی جام جهانی هم نقش مهمی داشت. در زمین حریف ۳ بر صفر پیروز شدیم و من دو گل زدم. آن روز احساس کردم یک قدم دیگر به توپ طلا نزدیک شده‌ام. با بازیکنان بزرگی مثل دکو و رونالدینیو رقابت می‌کردم، اما این جایزه پاداش سه یا چهار سال عملکرد در بالاترین سطح فوتبال بود. یک ماه پس از پیروزی مقابل ترکیه، همسرم همراه من به مراسم توپ طلا در پاریس آمد. آدریانو گالیانی و لئوناردو هم به‌عنوان نمایندگان میلان در این مراسم حضور داشتند. آن لحظه فوق‌العاده خاص بود، چون از دوران کودکی رویای رسیدن به چنین لحظه‌ای را در سر داشتم. اسطوره‌هایم، اولگ بلوخین و ایگور بلانوف، هم این جایزه را برده بودند و من سومین فوتبالیست اوکراینی شدم که توپ طلا را دریافت کرد. احساس رضایت وصف‌ناپذیری داشتم.»
او در ادامه درباره دریافت عنوان قهرمان اوکراین نیز گفت: «مدتی کوتاه پس از آن، عنوان قهرمان اوکراین هم به من اعطا شد. اینکه کشورم از دستاوردهایم قدردانی کرد، برایم معنای همه‌چیز را داشت. وقتی برای میلان بازی می‌کردم، می‌دانستم میلیون‌ها اوکراینی به اینکه یکی از هم‌وطنانشان نماینده آن‌هاست، افتخار می‌کنند.»