آریا بانو - مهر / سینمای ایران در سالهای اخیر به سراغ روایتهایی از پیامدهای اجتماعی و انسانی جنگ رفته است؛ آثاری که بهجای تمرکز صرف بر میدان درگیری، زندگی افراد عادی و تغییر شرایط آنها در پی وقوع بحران را دنبال میکنند. فیلم سینمایی «کافه سلطان» به کارگردانی مصطفی رزاقکریمی نیز در همین مسیر، داستان خود را در فضایی بینراهی پیش میبرد و جنگ ۱۲ روزه را به نقطه عطفی در زندگی شخصیتهایش تبدیل میکند.
قصه فیلم در کافهای در دل کویر شکل میگیرد؛ مکانی که برای خانواده ادارهکننده آن، فراتر از یک محل کسبوکار است و با خاطرات، معیشت و آیندهشان پیوند خورده است. اختلافنظر اعضای خانواده درباره ادامه فعالیت کافه و فروش آن، بخشی از تعارضهای اولیه داستان را شکل میدهد. در این میان، آغاز جنگ و تغییر شرایط رفتوآمد در جادهها، موقعیت تازهای برای صاحبان کافه و مسافرانی ایجاد میکند که در این مکان حضور دارند.
در این روایت، کافه به محل تلاقی زندگی افرادی تبدیل میشود که هرکدام با دغدغهها و مسائل شخصی خود روبهرو هستند. فیلم از این موقعیت برای پرداختن به روابط خانوادگی، تفاوت نگاه نسلها و تصمیمهایی استفاده میکند که افراد در شرایط بحرانی با آنها مواجه میشوند. به این ترتیب، جنگ در بستر داستان حضور دارد، اما روایت فیلم تنها به رخدادهای نظامی محدود نمیشود و پیامدهای آن را در زندگی روزمره شخصیتها دنبال میکند.
فیلمنامه «کافه سلطان» را عطیه زارع آرندی نوشته و مرتضی رزاقکریمی تهیهکنندگی آن را برعهده داشته است. آزیتا حاجیان، محمدرضا شریفینیا، سیاوش طهمورث، سجاد بابایی، مریم مؤمن، شیوا مکینیان، محمدرضا صولتی، تورج فرامرزیان، بدرالسادات برنجانی، امین ایمانی و سهیل قاصدی از بازیگران این فیلم هستند.
مسعود امینی تیرانی مدیر فیلمبرداری، مهدی حسینیوند تدوینگر، صبا ندایی آهنگساز، روحالله جعفر بگلو مدیر صدابرداری و مهرداد میرکیانی طراح چهرهپردازی این اثر هستند. «کافه سلطان» محصول بنیاد سینمایی فارابی است.
مصطفی رزاقکریمی که بیشتر با فعالیت در حوزه مستند شناخته میشود، پیش از این فیلمهای داستانی «حس پنهان» و «یاد و یادگار» را ساخته است و مستند «بانو قدس ایران» نیز از آثار شناختهشده او به شمار میرود. «کافه سلطان» تجربه دیگری در کارنامه اوست که این بار با تکیه بر قالب داستانی، به سراغ موضوعی معاصر و تأثیر آن بر مناسبات خانوادگی و اجتماعی رفته است.