آریا بانو - دولت دونالد ترامپ در حال تسهیل شرایط دریافت نسخه تستوسترون برای مردان است. این تصمیم، تازهترین تحول در بحثهای دیرپای کارشناسان درباره مزایا و خطرات درمانهای هورمونی است؛ هورمونی که در تنظیم میل جنسی، خلقوخو و سایر جنبههای سلامت مردان نقش دارد.
ترامپ در حال تسهیل شرایط دریافت نسخه تستوسترون برای مردان است. این اقدام که مورد حمایت رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت و دیگر مقامهای ارشد قرار گرفته، همسو با توصیههای بسیاری از اینفلوئنسرهای آنلاین و پادکسترها از جمله متخصصان سلامت مردان است که این هورمون را راهی برای افزایش عضله و انرژی میدانند. روز سهشنبه، پیت هگست، وزیر جنگ اعلام کرد که ارتش، غربالگری سطح پایین تستوسترون را آغاز کرده و این هورمون را به عنوان راهکاری برای کمک به نیروها جهت عملکرد در «بهترین حالت ممکن» ارائه خواهد داد.
رابطه میان تستوسترون و سلامت جنسی
مفهوم تستوسترون به عنوان یک اکسیر همهکاره برای قدرت و سرزندگی، توسط علم تایید نشده است. اما کارشناسان پزشکی میگویند یک دهه تحقیقات جدید، شواهد مربوط به مزایای تستوسترون برای سلامت جنسی را تقویت کرده و در عین حال نگرانیها درباره تاثیر آن بر قلب را کاهش داده است.
دکتر جاستین دوبین، اورولوژیست در مرکز سرطان باپتیست هلث میامی میگوید: «بسیاری از پزشکان سالها آموزش دیدهاند که اینها مشکلات جدی هستند و از گرفتن آزمایش تستوسترون از بیمار یا ارائه درمان با تستوسترون به آنها میترسیدند.»
سال گذشته، سازمان غذا و دارو «افدیای» (FDA) هشدار ایمنی ویژهای را که در خصوص خطرات احتمالی قلبی ناشی از مصرف قرص، ژل، تزریق و چسبهای تستوسترون درج شده بود، حذف کرد؛ چرا که دادههای اخیر، حاکی از افزایش بروز مشکلات قلبی در اثر استفاده از این محصولات نبود.
تسهیل دسترسی به تستوسترون برای درمان علائم ناشی از افزایش سن
این سازمان ماه گذشته پیشنهاد کرد که دستورالعملهای نسخهنویسی بازنویسی شود تا راه برای استفاده از تستوسترون جهت درمان علائم مرتبط با افزایش سن، مانند کاهش میل جنسی و اختلال نعوظ، هموار شود. در حال حاضر، برچسب این دارو تنها برای سطوح بهطور غیرطبیعی پایین تستوسترون که ناشی از شرایط پزشکی جدی یا آسیبدیدگی باشد، تایید شده است. اما متخصصانی که این دارو را تجویز میکنند میگویند این بیماران بخش کوچکی از افرادی هستند که به دنبال کمکاند.
دکتر هلن برنی، اورولوژیست و مدیر سلامت جنسی در دانشگاه ایندیانا میگوید: «بیشتر مراجعان ما مردان معمولی هستند که از این علائم شایع شکایت دارند، زیرا کیفیت زندگی آنها را بهشدت تحت تأثیر قرار داده است.»
تستوسترون در گذر دههها
تستوسترون برای نخستین بار در دهه ۱۹۵۰ برای درمان «هیپوگونادیسم» تایید شد؛ وضعیتی که با سطوح پایین تستوسترون ناشی از مشکلات پزشکی مؤثر بر بیضهها یا سایر اندامها تعریف میشود.
سطح تستوسترون بهطور طبیعی با افزایش سن کاهش مییابد و میتواند بر عملکرد جنسی، خلقوخو، تراکم استخوان و سایر شاخصها تاثیر بگذارد. مساله چگونگی تشخیص و درمان مردان با این مشکلات، مدتهاست که میان محققان مورد بحث بوده است.
دکتر شالندر بهاسین از دانشکده پزشکی هاروارد که در چندین مطالعه و دستورالعمل اخیر تستوسترون همکاری داشته، میگوید: «این نشانهها با علائم پیری در مردان همپوشانی دارد، بنابراین خطر تشخیص اشتباه بالاست و همین موضوع باعث ایجاد جنجال شده است.»
پذیرش اهمیت سلامت جنسی مردان؛ محرک اصلی تجویز تستوسترون
او میگوید افزایش تمایل به تجویز تستوسترون، بازتابدهنده پذیرش فزاینده جدی بودن مشکلات سلامت جنسی مردان است که از زمان معرفی ویاگرا برای اختلال نعوظ در دهه ۱۹۹۰ آغاز شد.
بهاسین در تدوین دستورالعملهای فعلی انجمن اندوکرین برای تستوسترون همکاری داشت؛ دستورالعملی که توصیه میکند تجویز تستوسترون برای مردانی که علایم ثبتشده دارند و دو نتیجه آزمایش خون آنها سطح پایین هورمون را تایید میکند، مورد بررسی قرار گیرد. یک مطالعه اخیر توسط پژوهشگران میشیگان نشان داد که تنها ۱۲ درصد از مردانی که نسخه دریافت کردهاند، این معیارها را داشتهاند.
افزایش بیرویه نسخهها در گذشته باوجود نبود شواهد کافی
پتانسیل تجویز بیش از حد تستوسترون واقعی است و به ایجاد محدودیتهای فعلی کمک کرد. در اوایل دهه ۲۰۱۰، تولیدکنندگان دارو میلیونها دلار صرف تبلیغات تلویزیونی برای ژلها، چسبها و سایر محصولات کردند که وعده تسکین ««تستوسترون پایین» را میدادند؛ موضوعی که شامل فهرست بلندبالایی از علائم مانند خستگی، تحلیل عضلانی، مه مغزی و افزایش وزن بود.
یک سری مطالعات توسط موسسه ملی بهداشت نیز مزایای این هورمون را روشن کرد. نتایج حاصل از نزدیک به ۸۰۰ مرد مسن نشان داد که درمان با تستوسترون، اختلال نعوظ، میل جنسی و سایر شاخصهای جنسی را بهبود بخشید و اثر اندکی بر خلقوخو داشت. بهبود ناچیزی در سایر شاخصها مانند خستگی، حافظه یا سلامت کلی دیده شد.
اگرچه مطالعات اخیر تستوسترون بزرگترین تحقیقات انجامشده در این زمینه هستند، اما بهاسین که در هر دو پروژه نقش رهبری داشته، میگوید تحقیقات بیشتری درباره اثرات بلندمدت مورد نیاز است.
او میگوید: «فکر میکنم تغییرات برچسب «افدیای» بسیار خوشایند است و ما را یک گام بزرگ به جلو میبرد، اما فکر میکنم برای تعریف بهتر ایمنی و اثربخشی، کارهای بیشتری باید انجام شود.» در نظرات اخیر ارسالی به «افدیای»، انجمن اندوکرین توصیه کرد مطالعات ۱۵ تا ۲۰ ساله برای ارزیابی شرایطی که بهکندی تکامل مییابند، از جمله سرطان پروستات که هنگام تجویز تستوسترون همچنان یک نگرانی است، انجام شود.
چه کسانی نباید تستوسترون مصرف کنند؟
کارشناسان اتفاقنظر دارند مردانی که در آینده نزدیک قصد بچهدار شدن دارند، نباید این هورمون را مصرف کنند. دریافت تستوسترون از طریق قرص یا ژل، فرآیند طبیعی تولید هورمون در بدن را متوقف میکند. دوبین میگوید: «این کار میتواند سیگنال مغز به بیضهها برای تولید تستوسترون را متوقف کند و در نتیجه تولید اسپرم را قطع میکند که این میتواند باروری را به خطر بیندازد.»
بیشتر دستورالعملها همچنین توصیه میکنند برای مردانی که سابقه سرطان پروستات داشتهاند یا در معرض خطر این بیماری هستند، احتیاط شود، زیرا همچنان این پرسش باقی است که آیا درمان هورمونی رشد تومور را تسریع میکند یا خیر. اما ممکن است این دستورالعملها بهزودی تغییر کنند. «افدیای» زبان جدیدی را پیشنهاد کرده که تنها پیشنهاد میکند مردانی که سرطان پروستات آنها به سایر نقاط بدن سرایت کرده است، باید از مصرف تستوسترون خودداری کنند.
نسبت به تبلیغات آنلاین محتاط باشید
مکملهای غذایی که بهصورت آنلاین برای افزایش تستوسترون تبلیغ میشوند باید نادیده گرفته شوند، زیرا تأییدیه «افدیای» ندارند و احتمالا کارایی ندارند. داروهای تستوسترون مورد تاید «افدیای» در اشکال مختلفی موجود هستند. ژلها و قرصها معمولاً باید روزانه استفاده شوند. تزریقات، چسبها و پلتهای کاشتنی میتوانند برای هفتهها یا چند ماه دوام داشته باشند.
بسیاری از این داروها از طریق خدمات پزشکی از راه دور در دسترس هستند، اگرچه دسترسی به آنها از این طریق میتواند خطراتی به همراه داشته باشد. یک مقاله در سال ۲۰۲۲ توسط دوبین نشان داد که تنها ۱ شرکت از هر ۷ شرکت نسخهنویسی آنلاین، سوالات غربالگری اساسی، از جمله اینکه آیا مردان قصد بچهدار شدن دارند یا خیر را میپرسند. و اکثر این شرکتها آستانه تست استانداردی برای اینکه آیا بیماران واقعاً تستوسترون پایین دارند یا خیر، نداشتند.